کتاب پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد

پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد
ریچارد براتیگان
پس از جنگ جهانی دوم در آمریکا همه تفنگ به دست داشتند، حتی راوی داستان که یک نوجوان است.
راوی از بعضی روزهای کودکی اش میگوید، از پنجره مشرف به یک قبرستان. از اشتیاقش به دیدن مراسم تشیع جنازه مردگان. در سن نوجوانی شیشه های آب جو نگهبان کارخانه ای را جمع میکرده و میفروخته است.
از زن و مرد ماهیگیر که هر روز به کنار برکه می آمدند و ماهی میگرفتند.


از آن روزی که بین خریدن ساندویچ همبرگر و یک جعبه فشنگ مردد بوده و در انتها فشنگ را انتخاب میکند.
از دیوید دوست پنهانی و هم کلاسی ای محبوب تمام مدرسه میگوید، از روزی که برای شکار طاووس با دیوید به باغ سیب رفته و به خطا دوستش را نشانه میگیرد و شلیک میکند.

کودکی اش در ۱۲ سالگی تمام میشود.

خیلیها معتقدند  این کتاب اشاره ای به بخشهایی از زندگی خود ریچارد دارد.
وی زندگی پریشانی را تجربه کرد. در کودکی تمام شب را بیدار می‌ماند، در جوانی به علت بیماری جنون پارانوئیدی بستری شد، در میان‌سالی طعم فقر را چشید و با انتشار نخستین کتابش شهرت را تجربه کرد. وی سرانجام در سال ۱۹۸۴ با تفنگ شکاری، به زندگی خود پایان داد.

براتیگان در دوره‌ای به فلسفه ذن روی آورد و  یک فیلم ۳۰ دقیقه‌ای از  رمان پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد ساخته شده و در فستیوال فیلم نیویورک (سال ۲۰۰۰) و همچنین در فستیوال فیلم لس‌آنجلس به نمایش درآمده است. ریچارد براتیگان در آثارش نقش مرگ را پررنگ جلوه میدهد و به آن میپردازد.

در قسمتی از کتاب میگوید:
آدمهای بزرگ همیشه مزاحم کارهای بچه ها هستند. مهم نیست بچه ها چه کار میکنند. مگر اینکه کاری انجام بدن که دوستش ندارند. وقتی بچه ای کاری انجام دهد که دوستش ندارد ، آن وقت آدم بزرگ اندکی راحتش میگذارد. اما اگر بچه کاری انجام بده که دوستش دارد آن وقت آدم بزرگ… .
این کتاب تمام مدت غمی پنهان و دلشوره ای در خفا به مخاطبش منتقل میکند.
جامعه بعد از جنگ، فقر، رفتن پدر خانواده، تنهایی و کسالت روح و در پایان کودکی ای که در یک روز بارانی تمام میشود.
رخوت این کتاب از فکر و نوع قلم نویسنده جاری میشود، خودکشی مرموز او در واقع نشاندهنده  دنیای مغشوش و نابسمان فکر ریچارد است.

به قلم مریم مهرآئین

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *